klander
noun masculine or neutersubstantiv hankjønn eller intetkjønnblame, censure, reproach
InflectionVis bøyning
EtymologyOpphav
norrønt klandr Old Norse klandrSenses and Example SentencesBetydning og bruk
det å klandreto blame, to fault;
bebreidelsea reproach, kritikk (1)criticism the act of blamingklandre;
a reproachbebreidelse, criticismkritikk (1)
bebreidelsea reproach, kritikk (1)criticism the act of blamingklandre;
a reproachbebreidelse, criticismkritikk (1)